Przyznać trzeba, że na każdym kontynencie trafiają się swego rodzaju “indywidua”, kraje, które niejako odbiegają od reszty czy to swoim krajobrazem, czy kulturą. W Europie mianem owego indywiduum z pewnością określić można Francję. To – jakby nie patrzeć – wciąż mocarstwo, które – choć czasy największej świetności ma już za sobą – wydaje się w pewnym stopniu żyć przeszłością; wspomnieniami – o potędze Napoleona Bonaparte i o geniuszu Zinedine Zidane’a.
O Francji mówić można wiele. Ojczyzna winiarstwa, europejska stolica mody, kolebka kolonializmu. I choć znaczna część przypisywanych przymiotów zawdzięcza historii, kraj ten pozostaje jednym z najciekawszych w Europie. Gdzie zatem spędzić wymarzone wakacje? We Francji, oczywiście.
Jest kilka punktów, tzw. “must see”, których na trasie wycieczki po Francji zabraknąć nie może. To Paryż i fenomenalna nocna panorama widziana z wieży Eiffla, to Luwr, najsłynniejsze i najwspanialsze muzeum świata, to wreszcie także Wersal – pałac, apoteoza francuskiej dumy. To także przepełniony zabytkami Lyon, zarazem najstarsze miasto w kraju. Marsylia, perła południa. I – oddalając się od miast – Alpy zwieńczone Mont Blanc, nie bez powodu nazywanym Dachem Europy. Lazurowe Wybrzeże – ponoć najpiękniejsze w Europie. Wspaniałe zamki nad Loarą, świadectwo bajecznej historii. Burgundzkie winnice. Pola jaśminu w Grasse. I można w ten sposób wymieniać jeszcze długo, bowiem Francja pozostaje jednym z najciekawszych turystycznie, a przy tym – co szczególnie warte odnotowania – jednym z najbardziej zróżnicowanych państw Europy.
Warto jednakże wiedzieć, iż Francuzi narodem są bardzo specyficznym, bezgranicznie w sobie zakochanym, dlatego też – wybierając się na wakacje – dobrze jest nauczyć się chociaż kilku podstawowych wyrażeń w ich ojczystym języku. Choć sytuacja z czasem się poprawia, dogadanie się po angielsku wciąż bywa trudne. Wiąże się to z przekonaniem Francuzów o wielkości własnego języka – niech zatem Anglicy i reszta świata uczą się francuskiego, nie zaś na odwrót.
Pozostaje zatem zakrzyknąć wesoło: “Vive la France!”, czyli “niech żyje Francja”, i udać się na zwiedzanie.